بودنش بودنم بود و هست... چه بسا نیست، چه بسا نبودِ من بودنش را بسازد.چه بخواهدم ، چه نه ، بودنش هست و بودِ من است.... اما چرا من بودش شدم؟چرا نیستم دیگر...؟ و هزار چرای دیگر که تنها داشته ی من از او شدست.... و سپردنی ترینم شد و پاک ترین داشته ام در این ظلمت سرای بی کسی، گر چه بودش شدم... ولی هست من است...

هست من.....