بباف خیال های خوش بافتنیت را

که در این داغ تنهایی

سردتر از همیشه ، مغرورانه ایستاده ام

ایستاده ام تا دگر باری ایستادن را

تمرین کنم

بدان ،

می خندم بر هر آنچه بدی

که دنیایم با من کرد ....

که تو بودی.......

تو؟


س . م .ا